درمان واژینیسموس

واژینیسموس به انقباضات غیرارادی و شدیدی گفته می‌شود که در عضلات کف لگن اتفاق می افتد و مانع از ورود هر چیزی به واژن خواهد شد.

معمولا این افراد در روابط جنسی دچار مشکل و محدودیت های شدید هستند که می تواند باعث کاهش اعتماد به نفس و نگرانی بیش از حد برای بانوان شود.

خوشبختانه راهکارهای درمانی متفاوتی برای بهبود و کنترل واژینیسموس وجود دارد.

باید ابتدا فرد تحت نظارت پزشکان مربوطه قرار گرفته تا بتوانند به مرور زمان این انقباضات غیر ارادی را مدیریت کنند و با حل ریشه ای مسائل واژینیسموس درمان خواهد شد.

واژینیسموس چیست؟

واژینیسموس به عنوان خطایی از طرف سیستم ایمنی بدن توصیف می‌شود.

معمولا این اختلال عملکردی در عضلات کف لگن اتفاق می افتد که کاملا ناخواسته و ناخودآگاه است و اغلب با انقباضات بسیار شدید افراد نمی توانند رابطه جنسی یا حتی معاینات تخصصی داشته باشند.

اگر بخواهیم چگونگی ایجاد واژنیسموس را عنوان کنیم باید به چند مورد مهم اشاره کرد:

محرک های اولیه

گاهی ممکن است افراد تجربه دردناک داشته باشند یا ترس و اضطراب یا عفونت های شدید باعث ایجاد این تغییرات در بدن فرد شود.

واکنش سیستم عصبی

اگر سیستم عصبی خودمختار در مورد روابط جنسی عملکرد نامناسبی داشته باشد ممکن است پیغام خطر از طرف مغز به بخش مورد نظر انتقال پیدا کند.

در نتیجه سیستم عصبی کاملا ناخودآگاه وارد یک جنگ و هوشیاری بسیار زیاد شده که می تواند انقباضات عضلانی را بدون اراده فرد ایجاد کند.

بر این اساس بدن سعی می کند از بروز درد جلوگیری کند و این انقباضات مانع از رابطه جنسی می‌شود.

تثبیت چرخه

گاهی واژینیسموس برای افراد در حد بسیار محدود است، اما هرچقدر که فرد تلاش خود را برای رابطه بیشتر می کند محدودیت ناشی از واژینیسموس شدت پیدا می کند.

این افراد تلاش می کنند بدون درمان دخول کامل انجام دهند اما حافظه درد را به یاد آورده و به دلیل ترس از تشدید درد انقباضات عضلانی رخ می دهد.

حتی اگر با فشار و درد زیاد دخول انجام شود این پیغام از طرف مغز با شدت بیشتری ارسال می‌شود و انقباضات قوی تری اتفاق می افتد.

علت بروز واژینیسموس برای بانوان متفاوت است و معمولا می تواند به گذشته یا ترس ها و باورهای اشتباه فرد نسبت داده شود، اما هر چه که عامل ایجاد واژینیسموس باشد قابلیت درمان دارد.

علائم واژینیسموس چیست؟

زمانی که صحبت از علائم واژینیسموس می‌شود بسیاری از مبتلایان به این عارضه مشکلات و علائم یکسان و مشابهی را تجربه می کنند که ممکن است برای برخی شدت آن کمتر و برای برخی بیشتر باشد.

به طور کلی واژینیسموس یک درد مبهم نیست بلکه یک واکنش فیزیکی و مکانیکی از سمت بدن است.

علائم واژینیسموس عبارتند از:

علائم فیزیکی و مکانیکی

• انقباضات شدید و ناخواسته
• احساس انسداد یا فشار شدید
• ناتوانی در استفاده از ابزارهای تشخصی
• ناتوانی در معاینات پزشکی

علائم حین رابطه جنسی

• درد شدید هنگام دخول
• ناتوانی در برقراری رابطه جنسی کامل
• احساس سوزش و خراشیدگی بسیار شدید

علائم روانی و رفتاری

• اضطراب شدید
• اجتناب از رابطه جنسی
• کاهش اعتماد به نفس
• حس شرم و عدم رضایت از خود

شدت واژینیسموس چگونه تعیین می شود؟

واژینیسموس در همه بیماران شدت یکسانی ندارد و پزشک پس از بررسی علائم، معاینه و دریافت شرح حال، میزان شدت این اختلال را مشخص می کند.

تعیین شدت واژینیسموس اهمیت زیادی دارد، زیرا انتخاب روش درمانی و مدت زمان درمان تا حد زیادی به این موضوع وابسته است.

به طور کلی واژینیسموس در سه سطح اصلی بررسی می شود:

• واژینیسموس خفیف: انقباض عضلات محدود است و بیمار تنها هنگام رابطه یا معاینه احساس ناراحتی یا درد خفیف دارد.
  این افراد معمولا با آموزش، سکس تراپی و تمرینات عضلات کف لگن بهبود پیدا می کنند.
• واژینیسموس متوسط: انقباض عضلات شدیدتر بوده و دخول با دشواری یا درد قابل توجه همراه است.
  در این مرحله ممکن است علاوه بر تمرینات، استفاده از دیلاتور یا فیزیوتراپی کف لگن نیز توصیه شود.
• واژینیسموس شدید: عضلات کف لگن به صورت غیرارادی و بسیار شدید منقبض می شوند و حتی ورود انگشت یا ابزارهای معاینه نیز امکان پذیر نیست.
  در این شرایط معمولا درمان ترکیبی شامل روان درمانی، سکس تراپی، تمرینات تخصصی و در برخی موارد بوتاکس یا سایر روش های پزشکی انجام می شود.

تشخیص دقیق شدت واژینیسموس تنها توسط پزشک متخصص امکان پذیر است و خوددرمانی یا مقایسه علائم با دیگران می تواند باعث تاخیر در درمان و تشدید مشکل شود.

انواع روش های درمان واژینیسموس

واژینیسموس یکی از اختلالات شایع جنسی در بانوان است که می تواند باعث درد، اضطراب و دشواری در برقراری رابطه جنسی شود.

خوشبختانه امروزه روش های مختلفی برای درمان واژینیسموس وجود دارد که با توجه به علت و شدت مشکل انتخاب می شوند.

این درمان ها می توانند شامل مشاوره و سکس تراپی، تمرینات عضلات کف لگن، استفاده از دیلاتورها و برخی روش های پزشکی تخصصی باشند.

ارزیابی و تشخیص توسط متخصص

قبل از شروع هر اقدام درمانی برای کنترل و بهبود واژینیسموس ابتدا پزشک معاینات فیزیکی انجام می دهد تا علت واژینیسموس از جمله عفونت، خشکی واژن یا مشکلات ساختاری را بررسی کند.

پزشکان متخصصی همچون دکتر سیدفخرالدین آرمن تاریخچه پزشکی و روانی فرد را مطالعه کرده تا متوجه شود آیا در گذشته حادثه یا تروما برای فرد اتفاق افتاده است یا خیر.

البته در این مرحله میزان استرس و نگرش افراد به رابطه جنسی سنجیده خواهد شد.

پزشکان این مرحله را انجام می دهند تا تشخیص افتراقی را انجام دهند.

گاهی یک اختلال می تواند علائمی مثل واژینیسموس ایجاد کند اما مربوط به دیگر بخش های لگن است و در این مورد احتمال بروز واژینیسموس رد خواهد شد.

سکس تراپست

یکی از اقدامات موثر و کلیدی برای درمان واژینیسموس سکس تراپی است که افراد می توانند با تمرکز بر کاهش اضطراب رابطه در کنترل و درمان واژینیسموس عملکرد موفقی داشته باشند.

در جلسات مشاوره ای یا همان سکس تراپی برای درمان واژینیسموس فرد تحت آموزش تکنیک های برانگیختگی صحیح قرار گرفته و یاد می گیرند که چطور باید با شریک جنسی خود ارتباط برقرار کنند.

درمان‌های روانشناختی

در پروسه درمان واژینیسموس درمان های شناختی رفتار می تواند برای بیماران بسیار مناسب باشد.

این افراد می توانند با شناسایی افکار منفی و تغییر در آنها به افکار واقع بینانه فکر کرده و به مرور زمان واژینیسموس درمان می‌شود.

این افراد باید بدانند قرار نیست هنگام رابطه درد بکشند یا بدن آنها خراب است، افکار مثبت به آنها کمک می کند تا با باورهای صحیح بتوانند واژینیسموس را به خوبی درمان کنند.

تمرین کگل به‌منظور تقویت عضلات واژن و لگن

به منظور تقویت عضلات واژن و لگن یکی از مهمترین فعالیت هایی که می توانید برای درمان واژینیسموس انجام دهید تقویت عضلات کف لگن است.

معمولا این روش با انجام تکنیک های ورزشی و در مواردی با فیزیوتراپی کف لگن انجام می‌شود.

اگر این عضلات تقویت شود و عملکرد مناسبی داشته باشند در کنترل واژینیسموس نقش بسیار مهمی خواهد داشت.

زیرا افراد می توانند با وجود عضلات قوی در این محدوده کنترل بهتری بر عضلات داشته باشند و به درمان واژینیسموس کمک شایانی می کند.

استفاده از اپلیکاتور یا دیلاتورهای مخصوص

در پروسه درمان واژینیسموس یکی از راه های درمانی استفاده از لوازم کمکی مثل اپلیکاتور یا همان دیاتور های واژینال است.

این لوازم کمکی شبیه به استوانه هستند که سایزهای متفاوتی دارند و از سایز بسیار نازک تا طبیعی در اختیار بیماران قرار می گیرد.

این ابزار درمانی برای واژینیسموس فرآیندی است که با نتایج تدریجی آن مواجه خواهید شد.

معمولا مبتلایان به واژینیسموس می توانند از سایز بسیار کوچک آن استفاده نموده و با پذیرش بدن و کنترل فرمان مغز نسبت به درد ناشی از واژینیسموس می توان از دیگر سایز های دیلاتور استفاده نمود.

این کار باعث می‌شود تا سیستم امنیتی مغز نسبت به این فعالیت جنسی کم کم آرام شده و به درمان واژینیسموس کمک خواهد کرد.

البته در زمینه استفاده از این لوازم کمکی نباید عجله کنید، بهتر است که از مدل هایی استفاده کنید که بافت نرم دارند و حتما این اقدام را تحت نظارت پزشک شروع کنید.

استفاده از ژل های لوبریکانت

برای اینکه بتوانید با وجود واژینیسموس روابط خود را شروع کنید می توانید از ژل ها یا روان کننده های مختلف استفاده کنید.

در مبتلایان به واژینیسموس کوچکترین میزان اصطکاک به پیغام درد از طرف مغز منجر می گردد و انقباضات عضلانی با بیشترین حد ممکن اتفاق می افتد.

زمانی که از ژل های لوبریکانت استفاده می کنید اصطکاک کمتر شده و ورود اپیکور یا آلت جنسی را آسان تر می کند.

این ژل ها بر پایه آب ساخته می‌شوند، به هیچ عنوان باعث ایجاد حساسیت نمی‌شوند و برای همه افراد قابلیت استفاده دارد.

نوع دیگری از ژل ها بر پایه سیلیکون هستند ماندگاری بیشتری دارند و دیرتر خشک می‌شوند اما شستن آنها کمی سخت تر است.

در مورد درمان واژینیسموس و استفاده از محصولات کمکی مثل ژل لوبریکانت بهتر است که از محصولات حاوی گلیسیرین، پارابن و طعم دهنده ها استفاده نکنید زیرا مصرف مداوم و پیوسته این محصولات باعث حساسیت در بافت واژن شده و عامل ایجاد عفونت خواهد بود.

قرص برای واژینیسموس

درمان واژینیسموس معمولا تنها با مصرف قرص انجام نمی شود، زیرا این اختلال می تواند با انقباض غیرارادی عضلات کف لگن، اضطراب، ترس از دخول و تجربه درد همراه باشد.

به همین دلیل، درمان اغلب بر کاهش درد و اضطراب، آموزش و تمرین عضلات کف لگن و روش های تدریجی برای کاهش واکنش عضلانی تمرکز دارد.

داروها در صورت نیاز می توانند برای کنترل برخی علائم یا مشکلات همراه استفاده شوند، اما انتخاب آنها باید بر اساس علت و شرایط فرد انجام شود.

چه داروهایی برای واژینیسموس استفاده می شوند؟

برخی داروها ممکن است در شرایط خاص توسط پزشک تجویز شوند:

• مسکن ها: در صورت وجود درد، برخی مسکن ها می توانند به کنترل موقت ناراحتی کمک کنند، اما علت اصلی انقباض عضلات را درمان نمی کنند.
• داروهای ضد اضطراب: اگر اضطراب نقش مهمی در تشدید علائم داشته باشد، پزشک ممکن است در شرایط خاص از درمان دارویی کمک بگیرد. این داروها برای مصرف خودسرانه مناسب نیستند.
• لیدوکائین موضعی: در برخی موارد برای کاهش موقت حساسیت و درد ناحیه تناسلی استفاده می شود، اما برای همه افراد مبتلا به واژینیسموس مناسب نیست.
• درمان هورمونی موضعی: اگر خشکی و نازک شدن بافت واژن، به ویژه در دوران یائسگی، در ایجاد درد نقش داشته باشد، ممکن است درمان موضعی هورمونی مطرح شود.

آیا دیازپام و آمی تریپتیلین برای واژینیسموس مناسب هستند؟

دیازپام یک داروی آرام بخش و ضد اضطراب است و آمی تریپتیلین در گروه داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای قرار دارد.

هیچ کدام درمان اختصاصی واژینیسموس نیستند و نباید صرفا با هدف شل کردن عضلات واژن یا درمان این اختلال به صورت خودسرانه مصرف شوند.

در بعضی شرایط، پزشک ممکن است با توجه به اضطراب یا درد همراه، استفاده از چنین داروهایی را بررسی کند.

بوتولینوم توکسین برای واژینیسموس

بوتولینوم توکسین «قرص» نیست و در صورت استفاده، به شکل تزریق انجام می شود.

این روش در برخی موارد مقاوم به درمان های معمول بررسی شده است و با کاهش موقت فعالیت عضلات می تواند به کاهش انقباض کمک کند، اما برای همه بیماران انتخاب مناسبی نیست و باید پس از ارزیابی دقیق انجام شود.

تزریق بوتاکس

تزریق بوتاکس برای درمان واژینیسموس یک فرآیند کاربردی می باشد.

پزشکان برای اینکه بتوانند عصب های مربوط به پیغام های انقباض را موقتا مسدود کنند تزریق بوتاکس را به عضلات کف لگن انجام می دهند.

معمولا ۳ تا ۶ ماه ماندگاری این روش درمانی است که فرصت می دهد افراد بتوانند از انقباضات شدید رها شده و با تمرینات دیگر مثل استفاده از دیاتور و طی کردن دوره های تراپی می توانند الگوهای عصبی مغز را برای همیشه اصلاح کنند.

مزیت بوتاکس با هدف درمان واژینیسموس این است که افراد انقباضات بسیار شدیدی را تجربه نکرده و فرصت کافی برای انجام تمرینات روان شناختی و فیزیکی را خواهند داشت.

درمان واژینیسموس با لیزر

درمان واژینیسموس با لیزر به عنوان یکی از روش های مورد توجه در درمان مشکلات واژن مطرح شده است، اما شواهد علمی درباره اثربخشی مستقیم آن برای خود واژینیسموس هنوز محدود است.

واژینیسموس معمولا با انقباض غیرارادی عضلات کف لگن، ترس از دخول و درد همراه است و درمان اصلی آن بیشتر بر کاهش تنش عضلانی، آموزش عضلات کف لگن، درمان تدریجی ترس از دخول و در صورت نیاز مداخلات روانشناختی و جنسی تمرکز دارد.

لیزرهای واژینال با ایجاد اثر حرارتی کنترل شده در بافت، با هدف تغییر ساختار بافت و تحریک فرایندهای ترمیمی استفاده می شوند.

این روش بیشتر در مشکلاتی مانند علائم خشکی و آتروفی واژن بررسی شده و برخی مطالعات کاهش درد و بهبود عملکرد جنسی را گزارش کرده اند.

با این حال، این نتایج را نمی توان مستقیما به درمان واژینیسموس تعمیم داد و شواهد موجود برای توصیه لیزر به عنوان درمان استاندارد واژینیسموس کافی نیست.

بنابراین، استفاده از لیزر برای فرد مبتلا به واژینیسموس باید پس از بررسی علت درد و انقباض عضلات کف لگن انجام شود.

در صورت وجود مشکلاتی مانند خشکی یا تغییرات بافتی واژن، ممکن است لیزر در شرایط خاص به عنوان درمان کمکی مطرح شود، اما جایگزین درمان های اصلی واژینیسموس نیست.

درمان واژینیسموس با آر اف (RF)

یکی از روش های تخصصی و غیرتهاجمی برای کنترل و بهبود واژینیسموس استفاده از رادیوفرکانسی یا آر اف است.

این دستگاه با انتقال انرژی گرمایی به بافت واژن سبب بهبود عملکرد این بافت های حساس می‌شود.

دستگاه آر اف امواج مغناطیسی را به بافت های زیرین پوست و مخاط واژن می فرستد، این امواج هستند که باعث ایجاد گرمای کنترل شده در لایه های عمیق تر می‌شوند.

گرمای ناشی از این دستگاه باعث تحریک کلاژن سازی و افزایش انعطاف پذیری بافت های واژن می‌شود.

معمولا RF روشی مستقیم با هدف کنترل و کاهش انقباضات عضلانی نیست، بلکه استفاده از آن باعث می‌شود تا به مرور زمان بافت ها کیفیت پیدا کرده و خشکی شدید، نازکی بافت ها و هر نوع آسیب را درمان می کند.

در نتیجه اگر بافت ها پذیرش تغییر را داشته باشند درد افراد هنگام رابطه کاهش پیدا می کند و به مرور زمان واژینیسموس درمان خواهد شد.

از مزیت های این روش باید به درد بسیار محدود بدون نیاز به جراحی آن اشاره کرد و البته در زمان کوتاهی افراد تغییرات مثبت را مشاهده می کنند.

درمان واژینیسموس به‌وسیله جراحی

اگر سایر روش های درمانی با هدف بهبود واژینیسموس موثر و کاربردی نباشد آخرین گزینه جراحی است.

معمولا جراحی با هدف بهبود واژینیسموس زمانی از طرف پزشک پیشنهاد داده می‌شود که فرد مشکلات آناتومیک یا ساختاری داشته باشد.

گاهی وجود پرده بکارت ضخیم یا غیرطبیعی و تغییرات ساختاری شدید در ناحیه ورودی واژن می تواند عاملی برای درمان واژینیسموس با جراحی باشد.

مدت زمان درمان واژینیسموس چقدر است؟

یکی از مهمترین نگرانی های مبتلایان به واژینیسموس این است که چقدر طول می کشد این عارضه جسمانی یا روانی به طور کامل درمان شود.

از نظر پزشکان پروسه درمان واژینیسموس ممکن است چند هفته تا چند ماه طول بکشد که البته زمان بهبودی این عارضه بستگی به شرایط بیمار و روند درمان دارد.

اگر بیماران بلافاصله بعد از ظهور علائم واژینیسموس به پزشک مراجعه کنند احتمالا درمان های کوتاه مدتی پیش روی آنها خواهد بود و اکثرا با درمان های ساده تر مثل سکس تراپی یا فیزیوتراپی بهبود پیدا می کنند.

اگر واژینیسموس با علائم شدیدتر و انقباضات غیرقابل کنترل همراه باشد دوره درمان باید با همکاری کامل بیمار سپری شود و تداوم در انجام تمرینات و تکنیک های درمانی باعث می‌شود تا افراد سریع تر به نتیجه برسند.

به طور کلی نمی توان زمان دقیقی برای بهبود واژینیسموس در نظر گرفت.

تخمین زده می‌شود که اگر درمان برای واژینیسموس به خوبی پیش رود حدودا ۱ تا ۴ هفته طول می کشد تا بهبودی برای بیمار حاصل شود.

در صورتی که شدت این عارضه زیاد باشد ممکن است ۱ تا ۳ ماه و گاهی بیش از ۳ ماه پروسه درمان ادامه پیدا می کند.

آیا واژینیسموس کاملاً درمان می شود؟

یکی از مهم ترین دغدغه های بانوان مبتلا به واژینیسموس این است که آیا این اختلال به طور کامل درمان می شود یا خیر.

خوشبختانه در بیشتر موارد، واژینیسموس با تشخیص صحیح و انتخاب روش درمانی مناسب، قابل درمان است و بسیاری از بیماران پس از پایان دوره درمان می توانند بدون درد و اضطراب رابطه جنسی طبیعی را تجربه کنند.

میزان موفقیت درمان به عوامل مختلفی مانند شدت واژینیسموس، علت ایجاد آن، مدت زمان ابتلا و همکاری بیمار در طول درمان بستگی دارد.

افرادی که پس از مشاهده اولین علائم به پزشک مراجعه می کنند، معمولا روند درمان کوتاه تر و نتایج بهتری خواهند داشت.

در مقابل، به تعویق انداختن درمان یا تلاش برای برقراری رابطه بدون درمان مناسب، می تواند باعث تقویت چرخه ترس، درد و انقباض عضلات شود و روند درمان را طولانی تر کند.

انجام منظم تمرینات، شرکت در جلسات سکس تراپی یا روان درمانی، استفاده صحیح از دیلاتورها و رعایت توصیه های پزشک نقش مهمی در موفقیت درمان دارند.

اگرچه در برخی افراد احتمال بازگشت علائم در شرایطی مانند استرس شدید یا قطع زودهنگام درمان وجود دارد، اما با پیگیری مناسب و ادامه تمرینات، این احتمال به میزان قابل توجهی کاهش پیدا می کند.

بنابراین بیشتر بیماران می توانند با درمان اصولی، کیفیت زندگی و روابط زناشویی خود را به طور چشمگیری بهبود ببخشند.

مراقبت های لازم در طول درمان واژینیسموس

موفقیت درمان واژینیسموس تنها به انتخاب روش درمانی وابسته نیست، بلکه رعایت مراقبت های لازم در طول درمان نیز نقش بسیار مهمی در رسیدن به نتیجه مطلوب دارد.

همکاری بیمار با پزشک و پایبندی به برنامه درمانی می تواند مدت زمان درمان را کاهش داده و احتمال موفقیت را افزایش دهد.

در طول درمان بهتر است به نکات زیر توجه داشته باشید:

• تمرینات تجویز شده مانند تمرینات کف لگن یا استفاده از دیلاتور را به صورت منظم و طبق نظر پزشک انجام دهید.
• برای برقراری رابطه جنسی عجله نکنید و از ایجاد فشار جسمی یا روانی بر خودداری کنید.
• در صورت نیاز، جلسات سکس تراپی یا روان درمانی را به طور منظم ادامه دهید تا اضطراب و ترس ناشی از رابطه کاهش پیدا کند.
• در صورت داشتن شریک جنسی، همکاری و حمایت او می تواند تاثیر قابل توجهی در روند درمان داشته باشد.
• تمامی توصیه های پزشک را در مورد استفاده از ژل های روان کننده، داروها یا سایر روش های درمانی رعایت کنید.
• در صورت ایجاد درد غیرطبیعی، خونریزی یا بروز علائم جدید، موضوع را در اسرع وقت با پزشک در میان بگذارید.

تداوم درمان، صبر و انجام صحیح تمرینات، مهم ترین عواملی هستند که به بیماران کمک می کنند واژینیسموس را با موفقیت پشت سر بگذارند و کیفیت روابط زناشویی خود را بهبود ببخشند.

سوالات متداول

اگر هنوز درباره درمان واژینیسموس سوالی در ذهن دارید، مطالعه پرسش های زیر می تواند پاسخ بسیاری از نگرانی های رایج شما را بدهد.

این سوالات بر اساس رایج ترین دغدغه های بیماران تهیه شده اند و دید بهتری نسبت به روند درمان در اختیارتان قرار می دهند.

آیا واژینیسموس بدون جراحی درمان می شود؟

بله. بیشتر مبتلایان به واژینیسموس بدون نیاز به جراحی و با روش هایی مانند سکس تراپی، روان درمانی، تمرینات کف لگن، دیلاتور و در صورت نیاز فیزیوتراپی درمان می شوند.

جراحی تنها در موارد خاص و برای مشکلات ساختاری توصیه می شود.

درمان واژینیسموس چقدر طول می کشد؟

مدت زمان درمان در افراد مختلف متفاوت است و به شدت بیماری، علت ایجاد آن و میزان همکاری بیمار بستگی دارد.

برخی بیماران طی چند هفته و برخی دیگر طی چند ماه بهبود پیدا می کنند.

آیا بعد از درمان امکان بارداری وجود دارد؟

بله. واژینیسموس به طور مستقیم باعث ناباروری نمی شود.

پس از درمان موفق و برقراری رابطه جنسی بدون درد، بسیاری از بانوان می توانند بارداری طبیعی را تجربه کنند.

آیا واژینیسموس ممکن است دوباره برگردد؟

در برخی افراد، به ویژه در صورت استرس شدید یا نیمه کاره رها کردن درمان، احتمال بازگشت علائم وجود دارد.

ادامه تمرینات و رعایت توصیه های پزشک می تواند احتمال عود را کاهش دهد.

آیا همسر در روند درمان واژینیسموس نقش دارد؟

بله. حمایت عاطفی، صبوری و همکاری شریک جنسی تاثیر بسیار مهمی در کاهش اضطراب و افزایش موفقیت درمان دارد و می تواند روند بهبود را تسریع کند.

آیا تمرینات کگل به درمان واژینیسموس کمک می کنند؟

بله، در صورتی که این تمرینات به صورت صحیح و تحت نظر پزشک یا فیزیوتراپیست انجام شوند، می توانند به افزایش کنترل عضلات کف لگن و بهبود روند درمان کمک کنند.

آیا بوتاکس درمان دائمی واژینیسموس است؟

خیر. بوتاکس اثر موقتی دارد و معمولا برای کاهش انقباض عضلات استفاده می شود تا بیمار فرصت انجام سایر تمرینات درمانی را داشته باشد.

درمان اصلی همچنان نیازمند اصلاح الگوهای عضلانی و روانی است.

آیا واژینیسموس بدون درمان بدتر می شود؟

در بسیاری از موارد، عدم درمان می تواند باعث تشدید ترس، اضطراب و انقباض عضلات شود و برقراری رابطه جنسی را دشوارتر کند.

به همین دلیل مراجعه زودهنگام به پزشک می تواند روند درمان را کوتاه تر و موفق تر کند.